
Αλέκος Παναγούλης και Οριάνα Φαλάτσι

Η μητέρα του Αθηνά και η σύντροφός του Οριάνα Φαλάτσι στην κηδεία του στις 5 Μαΐου του 1976.

Η κηδεία του Αλέκου Παναγούλη

Αλέκος Παναγούλης - Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών

Οριάνα Φαλάτσι & Αλέκος Παναγούλης

Ο Αλέκος Παναγούλης ενώ οδηγείται με χειροπέδες στην αίθουσα του Έκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών για να δικαστεί για την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου (Νοέμβριος 1968). Keystone Press Agency/ALAMY/VISUALHELLAS.GR

Ο Αλέκος Παναγούλης και οι υπόλοιποι 14 κατηγορούμενοι για την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου, κατά τη διάρκεια της δίκης τους στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών τον Νοέμβριο του 1968. KEYSTONE/ZUMA PRESS/VISUALHELLAS.GR

Ο Αλέκος Παναγούλης τον Δεκέμβριο του 1974. EUROKINISSI

Ο Αλέκος Παναγούλης σε συνέντευξη Τύπου μετά την πτώση της χούντας (1/12/1974). EUROKINISSI

Η Ιταλίδα δημοσιογράφος Οριάνα Φαλάτσι, στο Μέξικο Σίτι, λίγα τετράγωνα μακριά από το σημείο στο οποίο πυροβολήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1968, καλύπτοντας την κατάληψη του τοπικού πανεπιστημίου από την αστυνομία (15/10/1968). ⓒ 1968 Associated Press

Το φέρετρο με τη σορό του Αλέκου Παναγούλη στη Μητρόπολη Αθηνών, την ημέρα της κηδείας του (5/5/1976). Keystone Press Agency/ZUMA/VISUALHELLAS.GR

Η κηδεία του Αλέκου Παναγούλη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών (5/5/1976). Δεξιά, κρατώντας το φέρετρο, διακρίνεται ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος (στέλεχος του ΠΑΣΟΚ) και λίγο πιο πίσω, ο Μίκης Θεοδωράκης. KEYSTONE/ZUMA/ALAMY/VISUALHELLAS.GR

Η κηδεία του Αλέκου Παναγούλη, με την νεκρώσιμη πομπή να κατευθύνεται προς το Α' Νεκροταφείο Αθηνών (5/5/1976). Keystone Press Agency/ZUMA/VISUALHELLAS.GR

Φωτ. Αρχείο Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας.

Oriana Fallaci, Αλέξανδρος Παναγούλης και Κώστας Χαρδαβέλας.

Στιγμιότυπο από τη δίκη.

Στιγμιότυπο από τη δίκη του, η οποία έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην ευαισθητοποίηση και της διεθνούς κοινής γνώμης.

Η Αθηνά Παναγούλη με τους δύο γιους της Στάθη και Αλέκο. Η ίδια πάντα θεωρούσε ότι ο τρίτος της γιος Γιώργος δεν είχε πεθάνει. Από το βιβλίο του Κώστα Μαρδά “Πρόβες θανάτου”.